KOMUNIKACJA Z MIESZKAŃCEM

fot.pixabay

 DZIAŁ METODYCZNY

PROPOZYCJE PRAKTYKA  

 

                       Komunikacja zawiera kilka aspektów: przekaz werbalny, czyli słowa, których używamy; przekaz niewerbalny, czyli ton głosu, wysokość głosu oraz mowa ciała, czyli gesty, mimika, zachowanie odległości między rozmówcami. W tym miejscu należy skupić się na sposobach prowadzenia rozmowy i stworzeniu właściwych warunków do rozmowy z mieszkańcem domu.
Oto kilka wskazówek:

  • zwracaj się do mieszkańca w sposób łagodny, grzeczny;
    skupiaj się na głównym zagadnieniu;
    • używaj krótkich i prostych zdań;
    upewnij się, czy mieszkaniec dobrze cię zrozumiał;
    • daj podopiecznemu tyle czasu na odpowiedź, ile potrzebuje;
    • swoją wypowiedź możesz wzmocnić przez gest, mimikę;
    • gdy będziesz trzymał za rękę mieszkańca – może to pomóc 
    mu w skupieniu uwagi na rozmowie z tobą, da poczucie bezpieczeństwa, troski o niego;
    • nie zaprzeczaj, nie kłóć się z mieszkańcem, to tylko pogarsza sytuację;
    • nie mów tonem rozkazującym, nie bądź protekcjonalny;
    • nie rozmawiaj o mieszkańcu w jego obecności tak, jakby go przy tym nie było;
    • unikaj rozmów przy głośnym telewizorze, radiu – to rozprasza;
     podczas rozmowy skup się na mieszkańcu, nie chodź, nie kręć się po pokoju,-nie rozmawiaj w przejściu, na korytarzu – okaż mu, że jest dla ciebie ważny;-nie narzucaj mieszkańcowi, co może, a czego nie może robić, lepiej podpowiedz, co jest w stanie zrobić i co jest dla niego bezpieczne.
  • PAMIĘTAJ ! -WAŻNE
  •                  Należy zachować właściwe granice zbliżenia pracownika z mieszkańcem – granice w kontaktach, wzajemne zwracanie się do siebie, głównie dotyczy to zwracania się z szacunkiem i godnością tj. Pan…Pani…Skrócenie tego dystansu mówienie na “Ty “, narusza w przypadku osób starszych godność mieszkańca oraz może spowodować poważne zakłócenia w relacjach z nim.
  •  
  • Źródło:
  • -Reorganizacja Domów Pomocy Społecznej w oparciu o model duński Poradnik dla kadry zarządzającej placówkami opieki całodobowej Wydawnictwo sfinansowane ze środków Województwa Małopolskiego REGIONALNY OŚRODEK POLITYKI SPOŁECZNEJ KRAKÓW 2009 

Komentarz praktyka:

                          W komunikowaniu się z mieszkańcami domu powstaje wiele problemów wynikających z różnych dysjunkcji organizmu naszych podopiecznych. Od prawidłowego komunikowania zależy w jaki sposób sygnalizowane przez mieszkańca potrzeby uda nam się zaspokoić. Jest to bardzo ważny aspekt naszej pracy. Poświecenie mieszkańcowi czasu na rozmowę porozumienie może przynieść same korzyści w naszej pracy. Poszanowanie godności ludzkiej to ważny aspekt, który może być naruszony w trakcie naszego kontaktu.  Podopieczni bardzo cenią sobie czas poświęcony im na rozmowę, pozwala im to na samo oczyszczenie z nurtujących ich problemów, kiedy mieszkają sami w naszym domu a rodzina jest daleko. Dla nas rozmowa z mieszkańcem to czas zebrania informacji o nim, o jego problemach, bolączkach i niepokojach. Jak przystępujemy do rozmowy to miejmy na to czas, nie wolno zbywać mieszkańca. Pamiętajmy, że mimika twarzy, gesty i niekiedy zachowania osób nie mogących wyartykułować słów to także rozmowa, to chęć przekazania odczuć, niepokoju, lęku przez mieszkańca. Nie lekceważmy tego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *